Steven, ne yaptın?
ÖNCEKİ BÖLÜMLERDE
Neler olduğunu nasıl anlatacağımı bilmiyorum.
-Nesin sen? -Khonshu'ya hizmet ederim, avatarıyım.
Savunmasızları koruruz, Khonshu'nun adaletini dağıtırız.
Khonshu'nun adaleti geç gelir.
Ammit kötülük yapma tercihini ortadan kaldırarak iyiliğin önünü açacak.
Ammit'i bulduk.
Zalim kitleler dünyayı günaha boğarken
Ammit'in adaletiyle yüzleşmeyi hak ediyorlar.
Peki, ya diğer tanrılar?
Salıverilmesini izlemekle mi yetinecekler?
Tanrıların huzuruna çıkma talebi onları hiddetlendirebilir.
Ammit gizlice gömülmüştü. Kabri tanrılardan bile saklanmıştı.
-Yerini bilen birileri vardır. -Var. Senfu adında bir Mecaî.
Senfu'nun lahdini bulursan kabri de bulursun.
Çok büyük bir şeyin yerini gösteren harita.
O tarihte gökyüzünün tam olarak nasıl göründüğünü bilmeden şansımız sıfır.
Tanrılar beni hapsettiklerinde Marc'a söyle, beni kurtarsın.
-Marc? -Bir şeyi hatırlamanı istiyorum.
Beni, bana çektirdiklerin yarattı. Zaferimi sana borçluyum.
Steven. Uyan. Hadi. Uyansana.
Koşan birini gördüm!
Cipin etrafına bak.
Ölmüş gibi.
Dön! Dön!
İşte, orada!
Ne oldu?
Kaybedecek vakit yok. Harrow kabre geri dönüyordur.
Öyleyse bize Marc lazım.
Aynen. Bak, Layla anlıyor.
-Olmaz. -Olmaz mı?
Olmaz. Marc'la bir anlaşma yaptık.
Khonshu'yla işi bittiğinde temelli ortadan kaybolacaktı.
Ama anlaşmamızda senin ve Layla'nın ölmesi yoktu, değil mi?
-Buna izin veremem. -Anlaşma mı yaptınız?
Onu bir daha göremeyeceğim bir anlaşma?
Bu anlaşmadan benim de haberimin olması gerekmez mi?
Zaten hayatından ansızın çıkmamış mıydı?
Evet. Aman, neyse. En iyi yanı kostümüydü, değil mi?
Artık o da gitti.
Steven, hemen bedeni bana devret. Bu bir intihar görevi.
Ayrıca onu tanırım. Bunu yalnız yapmayı yeğlerdi.
Ama öyle bir şey olmayacak.
Olmayacak. Yalnızca senle ben, bir de uzun bir yol.
-Gerisini yayan gideceğiz. -Tamam.
İşte oradalar. Devam edelim.
Çoktan içeri girmişler galiba.
Ammit'e önce ulaşmak için başka bir yol bulmalıyız.
Merhaba.
Erzaklarına bakalım.
-Korkmuş gibisin. -Hayır, değilim.
Korksan iyi olur.
Khonshu yoksa kostüm yok, iyileşme yok, güç de yok.
Sen de olmayacaktın hani, öyle dememiş miydin?
Ama ağzından çıkanlara inanarak
yine kerizlik etmişim.
Keşke bir kalemde yok olabilsem. İnan, ben de isterdim.
Ama maalesef hâlâ buradayım.
Bunu yapacaksan akıllı davranmalısın, en azından Layla'nın iyiliği için.
Bu durumlarla çok karşılaştım.
Ben de. Beden aynı beden değil mi kardeş?
Bir şekilde öğrenmişimdir. Kas hafızası falan.
Pek öyle olduğunu sanmam.
-Neyse işte. -Buradayım.
-Yalnız değilsin. -Biliyorum.
Yalnız değilim çünkü Layla yanımda.
-O beni kolluyor. -Âşık mısın yoksa?
Eşime âşık mı oldun?
İlgilendiğin için sağ ol birader ama bundan sonrasını biz hallederiz.
Nereye... Bana bak...
-Protein içeceği tarifi gerekirse ararım. -İkimizi birden
uçurumdan atarım!
Hayatım boyunca bu anı beklemişim gibi hissediyorum.
Bu macerayı yani.
-İnsan hep sahip olmadığını ister. -Evet.
Onun gibi kokuyorsun.
-Sanırım bu çok normal. -Evet.
Marc seni Khonshu'dan korumaya çalışıyor.
-Ne? -Bu yüzden seni uzak tuttu.
Khonshu'nın seni avatarı yapmasından korkuyor, buna engel olmak istiyor.
Üzgünüm. Bunu bilmen gerektiğini düşündüm.
Üzgünüm.
Bunu niye şimdi söylüyorsun?
Bilmem. Bilmen gerektiğini düşündüm.
Bu, onun vereceği karar değildi.
Korunmaya ihtiyacım yok. Bana dürüstlük lazım.
-Evet. Anlıyorum. -Bu daha çok senin olayın, değil mi?
Ne o? Dürüstlük olmak mı?
Evet. Dürüstlük olmak.
-Önce ben inerim. -Tamam. Harika.
-Karabinayı takayım. -Sağ ol. "Karabina" ne demek?
Ciddi misin, şaka mı yapıyorsun hâlâ anlayamıyorum.
Pekâlâ.
Kahretsin!
-İyi misin? -Turp gibiyim.
-Tamam. -Bunu görmeni istemezdim.
-Evet. -Sağ ol.
Şu güzelliğe bak.
Evet... Çok güzeller, değil mi? Bunlar âdeta...
-Asırlardır nöbetteler. -Değil mi? Aklım almıyor...
Birden canlanıp geçmem için
bir bilmece sorsalar ne heyecanlı olur.
Altıma ederim ama heyecanlı olur.
Bu ne?
-Bunu sen mi yaptın? -Neyi?
Evet. Babam için. Burayı görebilse mutluluktan havalara uçardı.
Öyle mi? Tarih meraklısı galiba.
Daha da beteri. Misyonu olan bir arkeolog.
-Süpermiş. -Evet.
Onun için misyonuna ulaşmak uğruna ölünecek bir hayaldi ve öldü de.
Duyduğuma üzüldüm.
Önemli değil.
Olur böyle şeyler.
Eminim seni bu kanıtın içinde görüyordur
ve şu anda sevinçten yüzü parlıyordur.
Evet. Bence de.
Çok da kötü bir ölüm değil galiba.
Öğrenelim mi?
Evet. Öğrenelim hadi.
Tuhaf.
-Bu bir labirent. -Harika.
-Burada altı yol var. -Evet, evet.
-Altı nokta var. -Neye ateş etmiş olabilirler?
Tüm bu yapı
bir sembol.
-Bu, Horus'un gözü. -Evet.
Şuna bak.
-Nasıl ya? -Değil mi?
Öteki dünyada, korunmanın kraliyet sembolü.
Bunu inşa etmek için gereken kaynaklar akılalmaz.
-Son avatarı bir firavundu. -Ne? Firavun ha!
-Sence bu ne, bir harita mı? -Yani...
Horus'un gözü aynı zamanda aklın gözüdür.
Altı duyuyu temsilen altı noktası vardır.
Kaş, düşünceleri sembolize eder.
Gözbebeği tabii ki görmeyi. Buradaki nokta işitme.
Koku. Dokunma. Sonu spiral olan bu uzun çizgi de
dili temsil eder.
Avatar aslında Ammit'in sesi.
Aynen öyle.
Heka rahipleri.
Maskeleri ve tören duruşları bunu gösteriyor.
Firavunu korumak için buraya gömülmüşlerdir.
Heka neyin nesi?
O dönemin büyücüleri. Asırlardır buradalar.
Bunlar da onların yoluna çıkan bahtsızlar olsa gerek.
Çok etkileyici bir uğurlama.
Aman tanrım. Aman tanrım. Yoksa bu taze kan mı?
Bunlar küçük et parçaları mı?
Evet.
-Devam edelim. Evet. -Evet.
Bir saniye. Bir saniye.
Sadece gördüklerimi aktarıyorum, şu yöne giden bir sürü kemik ve kan görüyorum.
Düşünüyorum da acaba başka bir...
Başka bir şey olabilir mi...
Yukarıda bir açıklık var. Gördün mü?
Evet.
-Gidip bakalım mı? -Evet.
-Tamam. -Tamam. Sen git.
-Ben mi? -Sen ya.
Olur. Tamam.
-Evet. Başardım. Çıktım. -İyi misin?
Evet.
Antik metinlere göre Ammit bir uşabtiye bağlı olmalı,
şu heykelcikler var ya.
-Nasıl görünüyor? -Harika görünüyor.
Şunlara bak... Yeni doldurulmuş kanopik kap, yılan derileri
-ve rejenerasyon... -Steven?
-Efendim?
-Çıkış. -Evet.
Çılgınca.
Evet. Bu tarafa gidebiliriz.
-Harrow. -Neye ateş ediyorlar?
Bilmiyorum.
Saklan. Saklan.
Kaç! Seni bulurum!
Ezdim. Onu ezdim.
Steven?
Aman tanrım.
İlk giren ben oldum. Tam bir firavun kabri gibi duruyor.
İkinci Thutmose.
Nefertiti. Büyüklerden biri olsa gerek.
Onu öptün, ha?
Ne yapacaksın? Bizi boğmaya mı çalışacaksın?
Yapsam yeridir.
Ama onu neden uzak tuttuğumla ilgili gerçeği de söyledin.
Bunu beklemiyordum.
Evet.
Şuna bak. Şu eserlere bak.
Makedonca mı? Yok. Nasıl ya?
Olamaz. Bir yanlışlık olmalı. Bu yazılar Makedonca.
Ama tek firavun...
Ama ısrarla Mısırlı olduğunu iddia etti.
Ama...
Sanırım uzun zamandır aranan kabrini bulduk,
Büyük İskender'in.
Ne güzel hallettin.
Niye senin gibi erkekler
aşağılama ihtiyacı hisseder?
Benim minik böceğim.
Babanın sana taktığı lakap bu değil miydi?
Abdullah El Faouly.
Mısır'ın en eşsiz arkeologlarından biri.
Senin inandığı şeyi kanıtlayan
ilk insanlardan biri olduğunu bilse
seninle çok gurur duyardı.
Mısır tanrıları aramızda dolaşıyor.
Terazi,
günah ve ızdırap anlarını bana göstererek adaleti yerine getirir.
Kocan...
Acı çekiyor.
Kimsenin tahammül edemeyeceği bir acı.
Yine de sana gerçeği söylemedi.
Belli ki sen buna can atıyorsun.
Hadi durma madem. Sahne senin.
Terazisine baktım.
İbre yalan söylemez.
Bütün benliğim bunu açmamam gerektiğini söylüyor.
Ammit'e önce Harrow mu ulaşsın?
Tamam, tamam, tamam.
Vay canına.
-Uşabti nerede? -Şey...
Sonsuza dek saklamak istersen sıradan bir yağmacının
bulamayacağı bir yere saklarsın.
Ne düşünüyorsun?
İskender, Ammit'in sesiydi.
Tamam. Bir şey deneyeceğim.
Pardon. Tanrım. Çok özür dilerim. Kusura bakma Bay Büyük.
Tamam. Açıl. Özür dilerim Bay Büyük.
Çok üzgünüm. Resmen kahroldum.
Aferin, işte bu. İyice uzan. Gittiği yere kadar dal.
Babanı paralı askerler öldürdü.
Kim olduklarını da kimse bilmiyor, değil mi?
Marc onlardan biriydi mi diyorsun?
Onu şimdi sen dedin. Ne düşünüyorsun?
Marc o gün olan her şeyi hatırlıyor.
Ölen herkesi hatırlıyor.
Ama bir adam öne çıkıyor.
Eflatun fularlı adam.
Kutsal böcek detayları.
El yapımı. Belki de kızı yapmıştır.
Bitti mi?
Umarım huzur bulursun.
Uyan!
Efendim, bir yol daha bulduk.
Layla, bak. Kazandık.
Ve uşabtiyi kazanan biziz.
Elimi Büyük İskender'in gırtlağına daldırmam gerekti ama buldum.
İyi misin canım?
Beni duyabiliyor mu?
İskender mi? Sanmam. Umarım duymuyordur.
Babama ne oldu?
-Sana diyorum. -Ne?
Seninle konuşuyorum Marc!
-Hadi. Gidelim hemen. -Hayır.
-Hemen gitmeliyiz. -Marc, hayır. Hayır.
-Babama ne oldu? -Beni dinle.
Hemen gitmeliyiz. Her şeyi açıklayacağım, söz veriyorum. Ama şimdi gitmeliyiz.
Abdullah El Faouly'yi sen mi öldürdün?
Elbette hayır. Elbette öldürmedim.
Ama oradaydın.
-Oradaydın. -Ben...
Evet, oradaydın.
Oradaydım. Evet, oradaydım.
Peki. Nasıl öldü?
Ortağım açgözlülük etti
ve kazı alanındaki herkesi infaz etti.
Babanı kurtarmaya çalıştım ama kurtaramadım. Ben de...
Hayır. Ama bir katili ona götürdün. Değil mi?
-Evet. -Evet.
Beni de vurdu. O gece ölmem gerekirdi.
Ama ölmedim. Ölmeliydim.
Tanıştığımızdan beri sana söylemeye çalışıyordum.
-Ama nasıl diyeceğimi... -Aman tanrım.
Özür dilerim.
Tanışma sebebimiz bu.
Vicdan azabı çekiyordun.
Geldiler.
-Başka bir çıkış daha olmalı. -Tamam. Sen bul. Ben onları oyalarım.
Gelin hadi!
Sadece sen mi varsın?
Gerisi sessizlik.
Khonshu'nun hayatımdan çıktığını bilerek uyandığım sabahı hatırlıyorum.
Özgürleştirici bir sessizlikti.
Artık özgürsün.
Tabii bu özgürlükle birlikte tercih şansı geliyor.
Şu anda çok önemli bir karar vermelisin.
Tamam.
Kendini kurtarmayanları ben kurtaramam.
Tamam Rosser. Sorun yok. Bu eski kemikler canını yakamaz.
En azından zavallı Montalban'a ne olduğunu öğrendik.
Ve açgözlülük yolunu seçenlere.
-Peki hazineyi de mi kaybettik? -Sanmam.
Şu heykelle ilgili tuhaf bir şey dikkatini çekti mi?
Aztek ay tanrısı Coyolxauhqui'nin heykeli.
Ben sadece elinden geleni yapan bir gencim.
Siz ise Dr. Steven Grant'sınız.
Olabilir ama sen de yüreklisin.
Bakalım dostumuzda ne ipuçları var.
Sıradaki, B-22 millet.
B-22.
B-22. Kimde B-22? Çekinmeyin, söyleyin.
B-22. Hadi millet. Uyuklamayın.
Daha yeni başlıyoruz. B-22. Kokusunu alıyorum. Kazanan yakında.
Bugün nasılsın Donna?
Biraz da O'lu bir sayı çeksen daha mutlu olacağım.
Devam ediyoruz. G-15. G-15 var mı kimsede?
G-15? Yok mu? Pekâlâ, 16. 16-T.
Neler yaptın?
Göster, bakayım.
Çok güzel. Çok beğendim.
Bravo.
Çektim, çektim, O-73 çektim. Yok mu? Devam ediyoruz.
B-7, var mı? B-7? B-7? B-7?
Pekâlâ genç adam. Frenler devrede. En sevdiğin yerdeyiz.
N-39. N-39.
Filmi değiştirdim, tamam mı?
Bu hafta beş kere izledik. Yeter. Tamam.
Korkuttum mu? Özür dilerim. Kusura bakma.
-I-2. I-2. I-2 var mı? -Şuna bak.
-Herkes kartına baksın. -Kazandın.
TOMBALA
-Hissedebiliyorum. -Kazandık.
Tombala yapmışsın galiba.
-Kazandım. -İşte kazanan.
Bu sefer ödülü seninle paylaşırım. Söz.
Steven?
Bir şeyin yok. Kalk hadi. Kalk.
İşte oldu. Tamam.
Marc, böyle yapmaya devam edemezsin.
Şu anda çok zorlandığının farkındayım.
Gerçek ile
hayal arasındaki çizgi bulanık geliyor.
Umarım sakıncası yoktur, getirdiğin filmi ödünç aldım.
Eski VHS oynatıcımın hâlâ çalıştığını görmek hoştu.
MEZAR AVCISI
Sence bu filmi kaç kez izlemişsindir? Tahminen yani?
Kötü adamı sevdim.
"Cehennemin derinliklerine kök salmayan hiçbir ağaç
"cennetin ışığına erişemez."
Güzel replik. Evet. Senaryo bir ay tanrısını konu alıyor.
Sen de bir ay tanrısına hizmet ettiğini söylemiştin.
Bu benzerliğe ne diyorsun?
Filmin yapım kalitesini göz önüne alınca
filmi çok insanın izlediğini sanmıyorum.
Ne dersin? Bu bir tesadüf mü?
Ben... Bence...
-Efendim? -Bence biri...
-Biliyorum. O konuda kusura bakma.
Ama kendi davranışların yüzünden uyuşturulduğunu unutma.
Etkisi yakında geçer.
Marc, maddi bir dünyada yaşamıyoruz. Ruhani bir dünyada yaşıyoruz.
Değil mi? Gerçekliğin tabiatıyla ilgili
sadece dolaylı çıkarımlarda bulunabiliyoruz. Mesela bu kalem.
Benim için bir yazı aracı. Öyle değil mi?
Ama köpeğim için çiğnenecek bir oyuncak. İki tanım da doğru.
Öyle değil mi? Her şey bağlama ve bakış açısına bakıyor.
Senden istediğim tek şey, kendi durumunu dürüstçe değerlendirmen.
Her şey bana şeyi hatırlatıyor...
-Her şey bana şeyi hatırlatıyor... -Neyi hatırlatıyor?
Geçmişini mi?
Steven'ı mı?
Steven'ı tanıyor musun?
Elbette Steven'ı tanıyorum. Ama şu anda senin hakkında konuşmak istiyorum Marc.
Seninle yaptığımız seanslarda bir patern oluşmaya başladığını fark ettim.
Sana ne zaman direkt sorular sorsam ajite oluyorsun, tepki veriyorsun,
ki bu da normal aslında, değil mi? Kime en mahrem deneyimleriyle
veya karakterinin özüyle ilgili sorular sorsak
hemen gözlerini kapar. Bu, doğal bir tepki.
Kendine yardım etmezsen ben de sana yardım edemem.
Beni vurdun.
Marc? Marc? Sakin ol. Burada sakince oturup
duygularımızı tartamayacaksak... Marc.
-Marc, beni dinle. Biliyorum... -Hayır. Benden uzak dur!
Gerçekten neler hissettiğini anlıyorum.
Ben de ruhsal hastalıklar atlattım, iç dünyam sarsıldı,
manik ve depresif dönemler geçirdim.
-Hislerini anlıyorum. -Kapıyı aç.
-Bunların tedavisi var. -Kapıyı aç!
Tedavi olabileceğini biliyorum. Marc. Marc, lütfen...
Benden uzak dur!
Marc, yapma bunu. Eline hiçbir...
Tamam. Nazik olun. Canını yakmayın. Tamam mı?
-İyi misiniz? -Evet.
Çıkarın beni!
Çıkarın beni! Çıkarın beni! Çıkarın beni! Lütfen! Biri beni buradan çıkarsın!
Steven?
-Marc? -Steven.
Marc.
-Bu nasıl olabilir? -Bilmem.
Hatırladığın son şey ne?
-Harrow bizi vurdu. -Evet!
Evet. Aynen. Aynen. Tamam.
Buradan çıkmalıyız. Beni izle. Gel hadi.
Merhaba.
MARVEL COMICS'TEN UYARLANMIŞTIR
Ruh sağlığınızla ilgili yardım almak için
Ulusal Ruh Sağlığı Birliği'nin NAMI.org sayfasını ziyaret edin.
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro